Do czego posunie się diabeł, który ma rywala?

"Upalna noc na obrzeżach raju jest gęsta i czarna niczym smoła. Gwiazdy zdają się gasnąć, księżyc ma wyblakłą barwę, latarnie są brudne i zużyte. Wszystko dookoła pożera ciemność, dla niektórych sprzymierzeniec, dla większości wróg"

Pisałam Wam już jakiś czas temu o "Pamiętniku diabła" - obecnie jest to siedmiotomowa seria, którą właśnie zakończyłam i nawiązując do ostatniej przeczytanej przeze mnie części tej serii chcę się podzielić wrażeniami. Kubę Sobańskiego - głównego bohatera poznajemy jako dwudziestodwuletniego studenta i czytając wszystkie części jego przygód spędzamy z nim ładnych kilkanaście lat. Czytając początek nie spodziewałam się, że tak się przejmę jego losem, że kolejne części przełknę w okamgnieniu. I co najważniejsze - ucieszę się perspektywą napisania przez autora jeszcze jednego tomu! 

Najpierw krótkie przypomnienie o czym jest seria. Kuba Sobański - tytułowy diabeł, który choć umiejętnie stwarza pozory normalności, nie może być uznawany za przeciętnego. Poznajemy człowieka, który w młodym wieku zaczyna mordować określony typ kobiet. Niestety wraz z upływem czasu jego mordercze żądze nie stają się zaspokojone. Jak sam stwierdził - nie ma duszy. Kończy studia, rozpoczyna pracę w kancelarii prawniczej i broni ludzi podobnych sobie. Tak poznaje Sonię Wodzińską - dziewiętnastolatkę, którą oskarżono o zamordowanie brata. Ku jego zaskoczeniu, ta relacja nie kończy się wraz z zakończonym procesem - okazuje się, że dziewczyna również ma swoje mroczne oblicze. Staje się powierniczką jego sekretów. 

Przeżywamy wraz z nimi mnóstwo wzlotów i upadków, jednak najciekawiej robi się pod koniec. Mam na myśli ostatni tom - "Pokusę diabła". Kuba zmierzy się z trudnościami, jakich jeszcze nie spotkał na swojej drodze. I będzie musiał użyć całkiem innych rozwiązań niż dotychczas. Jego świat niejednokrotnie zatrzęsie się w posadach. 

"Sytuacja, w jakiej się znajduję, uświadamia mi, że życiu na wolności towarzyszy niezliczona liczba pokus. Właśnie poznałem najgorszą z nich, nietykalną. Powinienem się jej oprzeć, zanim będzie za późno. Nie wiem tylko, czy naprawdę tego chcę. Wolność traci na znaczeniu, gdy nie można sięgać po to, czego pragnie się najbardziej."

Na początku serii miałam mieszane uczucia co do bohaterów. Potem stopniowo się do nich przekonywałam. Na koniec tak się z nimi zżyłam, że z radością przyjęłam wiadomość, że autor ma w planach jeszcze jedną część. Przeżywamy z nimi mnóstwo trudnych momentów. Poznajemy z każdej możliwej perspektywy. Szukamy rozwiązań, niejednokrotnie przeżywając szok czy rozczarowanie zwrotem akcji jaki miał miejsce. O ile w pierwszych tomach jeszcze zdarzało mi się nudzić, to im dalej, tym ciekawiej - sensacja goni sensację. I pod tym względem podziwiam autora. Trzeba nie lada wyobraźni, żeby tak długiej sesji nie zaprzepaścić - wręcz przeciwnie - ciągle zaskakując czytelnika stopniować napięcie, żeby na koniec zostawić z głową parującą od mieszanki skrajnych emocji. 

Jeśli komuś ta lektura odpowiada - naprawdę polecam. Jestem zdania, że jeśli coś jest naprawdę dobre, nie trzeba zachęcać - obroni się samo.

Moja ocena: 9/10

Adrian Bednarek, Pokusa diabła

Ilość stron: 512

Wydawnictwo: Zaczytani

Data premiery: 26.10.2023

Gdy nie możesz się uporać z włosami... - moje sprawdzone produkty

Była już rękawiczka do demakijażu, teraz czas na kolejnego mojego ulubieńca z ostatnich odkryć. Dzisiaj chcę Wam pokazać szampon arganowy i odżywkę do włosów z Livioon. 

Skusiłam się na ten zakup, ponieważ od dość dawna pielęgnuję włosy olejkiem arganowym. O jego zaletach nie trzeba dużo mówić, bo pewnie większość z nas wie. Działa przeciwłupieżowo, zapobiega łamaniu i kruszeniu się włosów oraz chroni końcówki przed rozdwajaniem, pobudzający cebulki włosów, co w konsekwencji może przyśpieszyć ich wzrost, nabłyszczaj i nawilża włosy, a także wygładza włosy, szczególnie te z tendencją do puszenia się (wysokoporowate).

Moje włosy od zawsze były problematyczne - z gatunku tych wysokoporowatych, czyli ze skłonnością do puszenia się, niepodatne na układanie, można powiedzieć, że zawsze żyją własnym życiem. I mają skłonność do przesuszania się, szczególnie w okresie letnim. Dlatego też olejek arganowy to niezbędny element ich pielęgnacji. I możecie mi uwierzyć, że testowałam wszystko, co dostępne na rynku - kosmetyki do włosów wysokoporowatych, ale nie tylko. I żadnego bym nie poleciła, bo na dłuższą metę nie byłam zadowolona - nie przynosiły wystarczających efektów. 

Gdy trafiłam na serię Livioon - szampon arganowy + odżywka do włosów, miałam nadzieję, że się sprawdzi. W końcu tyle słyszałam, że są z najlepszej jakości składników. I muszę przyznać, że już po pierwszym myciu zauważyłam różnicę. Moje włosy stały się bardziej gładkie, przyjemne w dotyku i lepiej się układały. 

Planuję zostać przy tym szamponie i odżywce na dłużej. Myślę, że genialnie się sprawdzi właśnie przy trudnych włosach, farbowanych, w okresie letnim, albo po prostu jeśli szukacie czegoś niezawodnego - o dobrym składzie. 

Produkty dostępne są tutaj: 

SZAMPON DO WŁOSÓW - ARGAN COMPLEX

ODŻYWKA DO WŁOSÓW - ARGAN COMPLEX

Tutaj też znajdziecie szczegółowy skład. Po rejestracji na każdy produkt jest -30% od ceny wyjściowej. I jeszcze jedno - nie wspomniałam, a byłam bardzo mile zaskoczona - zamówienia przychodzą już na kolejny dzień roboczy, ewentualnie w ciągu dwóch dni, jeśli zamówienie zrobimy po południu. 

Czy Wy też macie jakieś produkty do włosów, które można polecić?

Dziś późno pójdę spać z jednego powodu

W miniony weekend w Białymstoku miała miejsce już dwunasta edycja festiwalu Wschód Kultury/Inny Wymiar. Wydarzenie od 2013 roku organizowane jest w ramach projektu Wschód Kultury łączącego we współpracy Białystok, Lublin i Rzeszów z krajami Partnerstwa Wschodniego. W ramach tego wydarzenia mieliśmy okazję bezpłatnie obejrzeć m. in. wystawy sztuki, filmy, spektakle teatralne czy posłuchać koncertów.

Choć nie miałam tego w planie, w niedzielę znalazłam się na koncercie zespołów Mikromusic oraz Kwiat Jabłoni. Pierwszego z nich nie znałam zupełnie, ale jedna z piosenek, której zespół nauczył publiczność, do dziś siedzi mi w głowie i prosi się, żeby ją nucić... Zachęciło mnie to, by poznać lepiej piosenki Mikromusic.

Z kolei Kwiat Jabłoni znałam już wcześniej - nie jest to mój klimat, ale mimo tego koncert mi się podobał. Myślę, że to po prostu zasługa energii zespołu i publiczności.

Zdecydowanie też wieczorny koncertowy klimat robi swoje - zespół występował około godziny 22. 

Choć nie planowałam, miło spędziłam ten wieczór i tak jak wybrzmiało w słynnej piosence - późno poszłam spać. Jak widać czasami coś, do czego nie jesteśmy przekonani, okazuje się być dobrym pomysłem.