Pokazywanie postów oznaczonych etykietą różności. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą różności. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 18 lutego 2019

A po sesji... rozmyślania filozoficzne nad losem studenta

Ostatnio było mnóstwo postów z ciekawostkami psychologicznymi, więc pora trochę zmienić tematykę. Co nie znaczy, że jeszcze do tego nie wrócę — obecnie w przygotowaniu mam artykuł o depresji i kilka innych ciekawych tematów w zanadrzu. Niedawno wyszło wydanie specjalne „Charakterów” — „Wszystko, co trzeba wiedzieć o depresji u nastolatków”, więc podzielę się ciekawymi faktami na ten temat.

Gdy wracałam z zajęć pogoda tak dopisywała, że już czuć wiosnę w powietrzu. Przeszłam się  na spacer nad jezioro, żeby zrobić kilka zdjęć. Coraz więcej ludzi spędza czas na świeżym powietrzu, czemu trudno się dziwić — dziś zrobiło się już dość ciepło, oby tylko tak dalej :) Po zakończeniu semestru zimowego, gdy już pogoda zaczyna dopisywać, nie mogę się doczekać Kortowiady i myślę, że nie tylko ja. Zresztą nie tylko Kortowiada — w Olsztynie wiosną będzie się dużo działo — będę miała okazję iść miedzy innymi na koncert Sariusa czy Linkin Park.
Sesja już za mną, wczoraj z przyjaciółką świętowałyśmy jej pozytywne zakończenie. To jest w tych całych studiach najlepsze — przed sesją intensywna nauka (w niektórych przypadkach to tylko i wyłącznie przed sesją) — zakuć, zdać, zapomnieć czy może raczej "zapić, zdać, zapomnieć", jak to słusznie ujęła moja prowadząca na seminariach 😁Po sesji natomiast można odetchnąć przynajmniej na chwilę, i znowu jest okazja by pić — wzorowy student, jeśli się postara, to takową zawsze znajdzie. Oczywiście z tym piciem to taki żart. Ale po trudach sesji można sobie pozwolić na wino albo piwo i rozmyślania filozoficzne nad losem studenta xd 
Podczas przygotowań do sesji odkryłam jeszcze jeden zaskakujący fakt. Nic tak nie wyzwala kreatywności w człowieku jak nauka do egzaminu. Przynajmniej ja tak mam, że gdy próbuję się uczyć, zazwyczaj robię po drodze mnóstwo innych rzeczy, żeby nie zasnąć nad notatkami — piję kawę, słucham radia czy przeglądam internet. I jak na złość — w takich momentach, gdy mam najmniej czasu na pisanie, do głowy przychodzi mi najwięcej pomysłów na kolejne posty. Czy to nie jest przypadkiem jakaś złośliwość losu?
A dzisiaj już początek nowego semestru. I tutaj stwierdzenie o tym, że najgorszy dzień tygodnia to poniedziałek zaczyna nabierać sensu, gdy wraz z początkiem tygodnia i nowego semestru trzeba wstać na zajęcia na ósmą i siedzieć na nich aż do piętnastej. Na szczęście piątki mamy całkowicie wolne, więc warto się pomęczyć.
W tym semestrze zaczniemy też stawiać pierwsze kroki w pisaniu pracy. Zaczynają się seminaria, inna forma pracy na zajęciach, coś czego do tej pory nie było. Będzie okazja, by pogłębić swoje zainteresowania i dowiedzieć się więcej na interesujące nas tematy.
Na dzisiaj tyle, już niedługo postaram się Was zaskoczyć ciekawymi faktami o depresji. Trzymajcie się 😊 I przypominam o zakładce „Prośby skargi i zażalenia”, jeśli jest jakiś temat, o którym jeszcze chcielibyście przeczytać na tym blogu.
PS. Niedawno w związku z planowanym usunięciem platformy Google+ powstała też grupa na Facebooku: Kobiety Blogerki — fajna sprawa, można znaleźć wiele ciekawych blogów i wymieniać się komentarzami. Grupa dopiero się rozrasta, jeśli ktoś ma ochotę, to dołączajcie.

poniedziałek, 4 lutego 2019

Jeden wielki miszmasz, czyli zwariowany dzień z życia studentki

Mam już za sobą dwa egzaminy i wydaje się, że to już koniec sesji dla mnie. W końcu czas chwilę odetchnąć przed nowym semestrem. Za mną dwa dni naprawdę ciężkiej pracy włożonej w przygotowania do dzisiejszego egzaminu, który na szczęście poszedł mi dobrze. Wczoraj, siedząc nad notatkami, czułam się strasznie zrezygnowana i nie miałam siły na robienie czegokolwiek. Ale dzisiaj, gdy wstałam i wyjrzałam za okno, zobaczyłam takie piękne widoki, że nawet egzamin przestał mi tak ciążyć.
Wracając z egzaminu, spotkałam pana, który chodził z aparatem po Kortowie i robił zdjęcia, więc nie tylko mnie to zachwycił. Co prawda fotograf ze mnie żaden, ale gdy widzę coś takiego, nie potrafię przejść obok obojętnie.

Schody na Górkę Kortowską. Jeśli ktoś uważa, że w życiu ma zawsze pod górkę, powinien spróbować wejść po tych schodach. 

Kościół w Kortowie

Jak widać, moje sąsiadki zimna się nie boją 😊

I Górka Kortowska, na której studenci urządzają zjeżdżanie na sankach. 


A gdyby ktoś zobaczył dziewczynę biegającą po Olszynie jak wariatka i goniącą tramwaj numer 3, który oczywiście uciekł, bo jakże mogłoby być inaczej — to właśnie ja dzisiaj. Zatrzymywałam się tylko na chwilę, by zrobić zdjęcia, albo... zawiązać buty 😁
Załatwienie wszystkich spraw przed wyjazdem, oddanie książek do dwóch różnych bibliotek, zdążenie na czas na film do Multikina, a potem na autobus powrotny do domu, było nie lada wyzwaniem, ale jak to zwykle bywa - całe moje życie to jeden wielki spontan, a i tak w większości przypadków wszystko idzie po mojej myśli. Do kina dotarłam całe trzy minuty przed rozpoczęciem seansu 😊
Oglądałam "Miszmasz, czyli Kogel Mogel 3" i muszę powiedzieć, że było to świetna rekompensata po tych ciężkich przygotowaniach do sesji. Dawno się tak nie uśmiałam na filmie. Naprawdę był to jeden wielki miszmasz — mnóstwo różnych wątków, połączonych w jedną historię sprawia, że każdy znajdzie tam coś dla siebie. Poza tym dwie poprzednie części to już klasyk, więc nie sposób nie obejrzeć trzeciej. Polecam wszystkim.
Na dzisiaj taki luźny post, dajcie znać w komentarzach, czy chcecie, żeby częściej się takie pojawiały :) W planach mam jeszcze kilka ciekawych pomysłów, które wkrótce zrealizuję, bo ferie oznaczają więcej czasu na bloga.