Oddawać kartki. Ściągania nie będzie

Nie ma nic lepszego w studiach niż ta chwila, kiedy mamy poczucie, że wszystkie egzaminy już są zdane, a nowy semestr zapowiada się bezproblemowo. Ale żeby to osiągnąć trzeba się trochę pomęczyć. Egzaminacyjne zmagania to horror znany każdemu studentowi. Dla niektórych jest to walka z wiatrakami. Czas poświęcony na ciężkie przygotowania, towarzyszący im stres, a efekt nie zawsze zadowalający. Innym to przechodzi mniejszym kosztem. Niezależnie od tego, do której grupy jest nam bliżej, egzaminy to radosny koniec żmudnych przygotowań. Dosłownie radosny – okazji do śmiechu nie brakuje.  

 Ściągania nie będzie

Nasz prowadzący na egzaminie próbował nas zastraszyć, mówiąc „Jak ktoś napisał proszę oddawać kartki, ściągania nie będzie” i uśmiechając się przy tym złowieszczo. Czy odniosło to jakiś skutek? Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia, a jeśli ktoś jest doświadczony w sztuce ściągania i jeszcze w dodatku zajmie dobre miejsce, to nawet taki surowy prowadzący mu nie straszny. Mi niestety się nie udało, ale gdy tylko po zakończeniu wyszłam z sali, w oczy rzucił mi się kolega, który radośnie dzielił się swoim zwycięstwem – „Ale naściągałem!”. Ile to razy prowadzący zaprzeczają sami sobie mówiąc, że ściągania nie będzie... Jeśli się bardzo chce, można wszystko 😁

Zimno pani? A powinno być gorąco

Siedzimy na egzaminie. Prowadzący zaczyna rozdawać kartki, a koleżanka nakłada sweter, gdy ten przechodzi obok. Prowadzący zauważając to pyta rozbawiony: „Zimno pani? Na egzaminie zamiast gorąco, to zimno. No żadnych emocji. Widać, że tylko ja tu się wszystkim przejmuję”. i rzeczywiście ze wszystkich obecnych na sali, to on chyba przejmował się najbardziej – studentom trzeciego roku już żaden egzamin nie straszny 😊

Pan na egzamin? Zapraszamy

Egzamin rozpoczął się kilka minut temu. Wszyscy zajęli miejsca, a prowadzący przymierza się do rozdawania kartek. Nagle otwierają się drzwi i pojawia się kolega, który zostaje powitany salwą śmiechu. Nie pierwszy raz mu się to zdarzyło, właściwie to te jego spóźnienia stały się swego rodzaju tradycją u nas na roku i wszyscy już ten fakt zaakceptowali, ale takie spektakularne wejścia za każdym razem potrafią rozbawić tak samo. Prowadzący powitał go krótkim: „Pan na egzamin? To zapraszamy”, po czym wskazał mu miejsce.

Kolejne zagadnienie: depresja

Znajoma dostała od prowadzącego maila z zagadnieniami na egzamin. Szczerze ją ubawiło, gdy na tej liście zobaczyła następujące zagadnienie: depresja. Należy tutaj dodać, że studiuje nie psychologię, a matematykę XD Okazało się, że słownik zrobił prowadzącemu psikusa. Ale od razu skłoniło nas to do przemyśleń – a nóż to jedna z tych freudowskich czynności pomyłkowych… Może prowadzący chciał w ten sposób wyrazić, że nauka owych zagadnień będzie tak ciężka, że może przyprawić o depresję?

Dokąd zmierzasz i gdzie zamierzasz usiąść?

Studiuję na tej uczeni już trzeci rok, więc można powiedzieć, że swoje przeżyłam. Myślałam, że niewiele już mnie może tu zaskoczyć. Jednak gdy zobaczyłam obowiązujący na tegorocznym egzaminie „schemat siadania”, natychmiast zmieniłam zdanie. z takim podejściem do problemu zajmowania miejsc na egzaminie się jeszcze nie spotkałam 😂

Na koniec jeszcze jeden obrazek, już niezwiązany z egzaminami, a bardziej powinien się znaleźć w poście „Kiedy mama pyta, co robisz na studiach”, ale dopiero teraz podsumowując ten semestr sobie o nim przypomniałam. 

W różnym celu uczęszczamy na wykłady. Jedni chcą się czegoś interesującego nauczyć, inni omówić tematy, których nie można odłożyć na później, jeszcze inni, żeby poczytać, albo coś obejrzeć. Ale czasem bywa też tak, że wykłady są podróżą do czasów przedszkola, kiedy to człowiek robił wycinanki i wyklejanki, a jedyne, co było w tym potrzebne to kreatywność. Niedawno też mieliśmy taką okazję, choć nie wszyscy przyjęli ten fakt entuzjastycznie.

Życie na studiach - oczekiwania vs. rzeczywistość cz. 3, czyli co ta sesja robi z człowiekiem

Co ta sesja robi z człowiekiem... Na ten temat można by mówić bez końca. Kto nie przeżył sesji ni razu, ten nie zrozumie koszmaru studiów. a kto doświadczył tego na własnej skórze, temu nie trzeba opowiadać. Podzielę się z Wami tylko kilkoma przemyśleniami, bo dla niektórych mogą okazać się przydatne.

1. Egzamin? Wyluzuj, będzie można ściągać

Otóż wielu z nas wybiera się na egzamin czy zaliczenie właśnie z takim podejściem. Choć niektórzy prowadzący w żartach przestrzegają nas, by nie przychodzić jak to się kiedyś mówiło „na betona” czyli nic nie umiejąc, a tylko w celu sprawdzenia jakie pytania mogą się pojawić, niestety wielu z nas się do tego nie stosuje. A niektórzy prowadzący też robią wyjątki. Podczas jednego zaliczenia – z przedmiotu do wyboru, czyli czegoś, czego większość z nas nie uwzględnia w swoim napiętym grafiku przygotowań do sesji, a i sami prowadzący luźno do tego podchodzą – byłam świadkiem jak pani prowadząca dała nam cenną radę: „tylko postarajcie się ściągać nie gadając, bo nie chce sobie wycieczek po sali robić”. Jak widać nie każde zaliczenie takie straszne.

2. Zerówka? Tylko z wiedzą na poziomie zerowym

To stwierdzenie najlepiej oddaje mój poziom przygotowania do egzaminu zerowego. Materiału było zbyt dużo, nawet zaczynając to czytać tydzień wcześniej, nie zdążyłam z przygotowaniem. Zresztą kto by się tam przejmował zerówką, nie? Zwłaszcza gdy prowadzący nie podjął żadnych kroków, by wyrzucić z sali niefortunnie ściągającego studenta, któremu telefon wypadł z głośnym łoskotem na podłogę. Wszyscy w sali zaczęli się śmiać i bić brawo, łącznie z prowadzącym 😂

3.Jeśli nie wiesz, co zrobić – zrób kawę

Podczas przygotowań do sesji wielu z nas zmaga się z problemami. I to nie tylko związanymi z nadmiarem nauki, ale głównie z tym, jak działa on na nas.

Mi na przykład po dłuższym maratonie czy nawet po krótkim czasie spędzonym nad wyjątkowo nudnymi i niezrozumiałymi notatkami, często zbiera się na przemyślenia życiowe. Wtedy traktuję to już jako znak, że pora zrobić przerwę, albo zakończyć 😁 A gdy nie wiem, co robić, robię kawę. Taką mądrą radę przeczytałam i postanowiłam ją w trakcie sesji wykorzystać. Polecam – działa. Spacer w celu zrobienia kawy jest lepszy niż siedzenie nad notatkami z przedmiotu zaliczeniowego, a myślenie o wszystkim innym niż nauka 😃

4. Wykładowca też człowiek – nikt nie jest nieomylny

Nie zapomnę jak znalazłam się w nielicznym gronie wybrańców, którzy musieli poprawiać ostatnie kolokwium, by zaliczyć ćwiczenia z pewnego przedmiotu. Wielokrotnie się zastanawiałam jak można umieć i nie zdać, ale każdemu czasem zdarza się wpadka. Napisałam poprawę i w napięciu oczekuję na wyniki. Jedno zadanie wykonane wzorcowo, a drugie złą metodą, ale może wystarczy, żeby zaliczyć. Po przesłaniu wyników okazało się, że tylko ja i jeszcze jeden kolega będziemy pisać kolejną poprawę. Załamało mnie to, bo dużo czasu poświęciłam na przygotowania do tego kolokwium, a okazuje się, że muszę pisać kolejny raz. Tego samego dnia postanowiłam się przejść do wykładowcy, bo zobaczyłam, że w systemie mam wstawione zaliczenie z przedmiotu i coś mi tu nie pasowało. Moje przypuszczenia się potwierdziły – pokazał mi moje ocenione na 3.5 kolokwium, a wysyłając nam wyniki, pomylił nazwiska. Jak się okazuje nawet do wykładowców przydaje się cierpliwość 😁

Teraz sesję mam już za sobą, na szczęście obyło się bez terminów wrześniowych. a tym, którzy jeszcze walczą, życzę satysfakcjonujących wyników, a potem udanych wakacji. Obyście mogli powiedzieć to samo, co Zgredek. Trzymajcie się 😊

A po sesji... rozmyślania filozoficzne nad losem studenta

Ostatnio było mnóstwo postów z ciekawostkami psychologicznymi, więc pora trochę zmienić tematykę. Co nie znaczy, że jeszcze do tego nie wrócę — obecnie w przygotowaniu mam artykuł o depresji i kilka innych ciekawych tematów w zanadrzu. Niedawno wyszło wydanie specjalne „Charakterów” — „Wszystko, co trzeba wiedzieć o depresji u nastolatków”, więc podzielę się ciekawymi faktami na ten temat.

Gdy wracałam z zajęć pogoda tak dopisywała, że już czuć wiosnę w powietrzu. Przeszłam się  na spacer nad jezioro, żeby zrobić kilka zdjęć. Coraz więcej ludzi spędza czas na świeżym powietrzu, czemu trudno się dziwić — dziś zrobiło się już dość ciepło, oby tylko tak dalej :) Po zakończeniu semestru zimowego, gdy już pogoda zaczyna dopisywać, nie mogę się doczekać Kortowiady i myślę, że nie tylko ja. Zresztą nie tylko Kortowiada — w Olsztynie wiosną będzie się dużo działo — będę miała okazję iść miedzy innymi na koncert Sariusa czy Linkin Park.

Sesja już za mną, wczoraj z przyjaciółką świętowałyśmy jej pozytywne zakończenie. To jest w tych całych studiach najlepsze — przed sesją intensywna nauka (w niektórych przypadkach to tylko i wyłącznie przed sesją) — zakuć, zdać, zapomnieć czy może raczej "zapić, zdać, zapomnieć", jak to słusznie ujęła moja prowadząca na seminariach 😁Po sesji natomiast można odetchnąć przynajmniej na chwilę, i znowu jest okazja by pić — wzorowy student, jeśli się postara, to takową zawsze znajdzie. Oczywiście z tym piciem to taki żart. Ale po trudach sesji można sobie pozwolić na wino albo piwo i rozmyślania filozoficzne nad losem studenta xd 

Podczas przygotowań do sesji odkryłam jeszcze jeden zaskakujący fakt. Nic tak nie wyzwala kreatywności w człowieku jak nauka do egzaminu. Przynajmniej ja tak mam, że gdy próbuję się uczyć, zazwyczaj robię po drodze mnóstwo innych rzeczy, żeby nie zasnąć nad notatkami — piję kawę, słucham radia czy przeglądam internet. I jak na złość — w takich momentach, gdy mam najmniej czasu na pisanie, do głowy przychodzi mi najwięcej pomysłów na kolejne posty. Czy to nie jest przypadkiem jakaś złośliwość losu?

A dzisiaj już początek nowego semestru. I tutaj stwierdzenie o tym, że najgorszy dzień tygodnia to poniedziałek zaczyna nabierać sensu, gdy wraz z początkiem tygodnia i nowego semestru trzeba wstać na zajęcia na ósmą i siedzieć na nich aż do piętnastej. Na szczęście piątki mamy całkowicie wolne, więc warto się pomęczyć.

W tym semestrze zaczniemy też stawiać pierwsze kroki w pisaniu pracy. Zaczynają się seminaria, inna forma pracy na zajęciach, coś czego do tej pory nie było. Będzie okazja, by pogłębić swoje zainteresowania i dowiedzieć się więcej na interesujące nas tematy.

Na dzisiaj tyle, już niedługo postaram się Was zaskoczyć ciekawymi faktami o depresji. Trzymajcie się 😊 I przypominam o zakładce „Prośby skargi i zażalenia”, jeśli jest jakiś temat, o którym jeszcze chcielibyście przeczytać na tym blogu.

PS. Niedawno w związku z planowanym usunięciem platformy Google+ powstała też grupa na Facebooku: Kobiety Blogerki — fajna sprawa, można znaleźć wiele ciekawych blogów i wymieniać się komentarzami. Grupa dopiero się rozrasta, jeśli ktoś ma ochotę, to dołączajcie.

„Widzę tego pana, któremu udało się przysnąć na wykładach" - czyli co te studia robią z człowiekiem...

Taka refleksja nasuwa się chyba każdemu z nas tydzień przed sesją. Po tygodniu rycia w notatkach jestem tak wykończona, że nawet na pisanie nie mam siły. Gdy jednak patrzę na moje współlokatorki, to mogę się przekonać, że inni wcale nie mają lepiej, bo bywa, że kiedy ja już idę spać, one dopiero zaczynają naukę.

Dzisiejsza zerówka nie była prosta, no może dla kogoś, kto był w stanie w jeden wieczór zapamiętać kilkanaście abstrakcyjnych teorii i nazwisk, a do tego wszystkie pozostałe rzeczy z wykładów i ćwiczeń. Jest jeszcze druga możliwość, że ktoś uczył się na bieżąco, ale co do tego... oduczyłam się tego już na pierwszym roku studiów xd Są co prawda takie kierunki, na których bez tego człowiek sobie nie poradzi, ale u nas nauka na bieżąco się nie sprawdza. Wyjątkiem są jedynie właśnie takie wieczory, gdy musisz w kilka godzin nauczyć się całego materiału na egzamin, ucząc się wcześniej cały tydzień na inne zaliczenia. W zeszły poniedziałek miałam trzy ciężkie kolokwia, we wtorek — test z wykładów, a w piątek kolejny test. Na dokładkę w tym tygodniu dwie zerówki i prezentację do wygłoszenia. No cóż... przynajmniej nie mam czasu na nudę

Jest jeszcze druga kwestia. Dla mnie dużym wyzwaniem jest poświęcić całe popołudnie i wieczór na naukę. Do południa nie mogłam się skupić absolutnie na niczym, bo sama myśl, że tego dnia mam wygłosić prezentację, wywoływała u mnie stres. Chyba to też było powodem nieprzespanej nocy dzień wcześniej. Przebudziłam się o trzeciej nad ranem, długo nie mogłam zasnąć, a gdy już zasnęłam, śniły mi się dość nietypowe historie. Słyszałam jak moja współlokatorka odebrała telefon, porozmawiała chwilę z kimś, po czym zwyzywała go od zboczeńców i się rozłączyła. Ja natomiast w tym czasie... ćwiczyłam lewitowanie nad łóżkiem. Nie pytajcie, co brałam — jak moja współlokatorka, gdy jej opowiedziałam ten sen, bo nie podzielę się dilerem — zastanówmy się lepiej, co te studia robią z człowiekiem XD Prezentacja poszła mi dobrze, ale ocena mnie nie usatysfakcjonowała. Na szczęście mam sprawdzone sposoby na smutek — kawa i paczka ulubionych ciastek potrafią zdziałać cuda 😊

Najgorsze jest jednak skupienie się na nauce przez cały wieczór, gdy męczy cię świadomość, że w tym czasie można by robić milion innych ciekawych rzeczy, a twój messenger cały czas upomina cię, że masz nowe nieodczytane wiadomości. Można by w tym czasie przecież obejrzeć film, wyjść na piwo ze znajomymi, poczytać ulubioną książkę, napisać posta na bloga, czy cokolwiek innego, a nauka jest ostatnim, na co masz ochotę. 
    Przed egzaminem wypada się też porządnie wyspać. Niekiedy to bywa naprawdę wyzwanie, szczególnie, gdy mój pokój w akademiku znajduje się nad jednym z klubów studenckich, a stamtąd dochodzą odgłosy imprezy przedsesyjnej. Wtedy myślę sobie jak miło mogłam spędzić wieczór zamiast siedzieć nad książkami.

Czasami jednak mimo tych wszystkich przeszkód,  zdarza się nam zrobić ten wyjątek i przyjść przygotowanym na egzamin. Przynajmniej tak by się wydawało, dopóki... nie przeczytamy pierwszego pytania. Prawda? :)

Ja czasem mam wrażenie, że to jakaś niepisana zasada, by dołożyć studentowi akurat to, czego zapomni, lub myślał, że egzaminujący o to nie zapyta. Wczoraj pani prowadząca nawet posunęła się swego rodzaju groźby: „Tylko pamiętajcie, żeby zapisać numer grupy, bo jak będzie taka potrzeba... to pójdę do prowadzącego ćwiczenia i zapytam, co to za pacjent" XD Chodziło oczywiście o to, że jak komuś źle pójdzie, to będzie miał szansę przyjść na dopytkę i poprawić, jeśli z ćwiczeń ma wysoką ocenę, Jednak ci, którzy mają sprawdzoną strategię tworzenia własnych teorii, gdy zapomną tych wyuczonych, w tym również ja, mogli odebrać to jako groźbę :)

Pani prowadząca, wyjaśniając nam zasady zachowania się na egzaminie, powiedziała tak: "Nie rozmawiać, nie rozglądać się, a najlepiej zachowywać się jak na wykładzie: siedzieć, patrzeć się w pulpit i udawać, że nie słyszycie" Niestety, trzeba było tego przestrzegać, bo za każde przewinienie odejmowała całej grupie minutę pisania. Zdarzyło jej się jeszcze powiedzieć jeszcze kilka śmiesznych rzeczy, przez co atmosfera na egzaminie przestała być taka napięta:

„Ekonomia, rok drugi.. No tak, zgadza się, bo widzę tego pana, któremu udało się… przysnąć na wykładach” — i tu rzuciła wymowne spojrzenie w stronę kolegi.

„Świeżutkie, wczoraj drukowane” - powiedziała, głaszcząc kartki z testami przed ich rozdaniem nam – „przecież nie dałabym wam czegoś przeterminowanego i z zeszłego roku” - zapewniła.

To zabawne podejście pani prowadzącej sprawiło, że siedząc w tej sali człowiek sam nie był pewny, czy się śmiać czy płakać, bo z jednej strony pytania wymagały dużej ilości wiedzy, ale pozostawała nadzieja, że jeśli komuś się nie uda, to tylko zerówka - można jeszcze przyjść na egzamin.

Po tych wszystkich trudach z sesją związanych czekają nas dwa tygodnie ferii, więc mimo wszystko warto się pomęczyć. Bardzo cieszy mnie myśl, że w końcu będę miała czas na te wszystkie rzeczy, których do tej pory nie zdążyłam zrobić. Trochę ponarzekałam, co studia robią z moim życiem, ale myślę, że teraz już nie chciałabym ich zamienić na żadne inne. 

Czy jestem jedynym dziwakiem na tej planecie? - czyli rozmyślania studenta po piwku

Dzisiaj wróciłam po południu a szłam na wykłady z myślą, że będzie tylko jeden. Wstanie o siódmej rano dzisiaj było szczególnym wyzwaniem. Wysiedzenie tych czterech godzin w jednej sali jeszcze większym. A porównując moje dzisiejsze notatki z wcześniejszymi, stwierdziłam, że staję się coraz inteligentniejszym człowiekiem, bo sama już mam problem z ich przeczytaniem XD  Podobno większość inteligentnych ludzi pisze brzydko, bo takie osoby szybciej myślą i ich pismo jest bardziej niechlujne. W tym przypadku jednak powód był inny. Do tego bolała mnie głowa i miałam nieodpartą chęć gadania o głupotach, więc ciężko było mi się skupić na wykładzie. Ale warto było wczoraj iść do Summera, nawet jeśli dzisiaj miałam umierać na wykładach. Bo ileż można kuć do sesji na trzeźwo, no nie? Myślę, że większość studentów jest w tej kwestii zgodna.

Klub to takie miejsce, gdzie uświadamiasz sobie, że nie jesteś jedynym dziwakiem na tej planecie i to jest wyjątkowe. Przykład? Gdy tak sobie siedziałyśmy przy stoliku popijając piwo, podszedł do nas jeden chłopak i oznajmił, że musi nam zadać trudne pytanie. Zaskoczona, co to może być za trudne pytanie, pozwoliłam mu się wypowiedzieć. "Wasze bluzki są czarne w białe paski, czy białe w czarne paski? Bo przez to nie wiem, z którą z was mam zatańczyć" No cóż... muszę przyznać, że test na podryw bardzo wyszukany. W klubie można też jak nigdzie indziej przekonać się, że twoi znajomi mają, jak to się potocznie określa, tak samo zrytą banię jak ty. Okazuje się, że po pijaku zgadzacie się jak jeszcze nigdy przedtem, chociażby w tym, że życie jest piękne, ale i w wielu innych kwestiach i wyczyniacie te same dziwactwa, o które na trzeźwo byście się nigdy nie posądzali. Jeśli tak jest, to znaczy… że otaczacie się właściwymi ludźmi 😊

Kluby studenckie w Olsztynie mają to do siebie, że są nieduże, jest miło, można sobie posiedzieć w mniejszym gronie i kulturalnie porozmawiać przy piwku. Spodobał mi się klimat Summera. Zawsze znajdzie się tam ktoś, z kim można wypić, a jeśli chodzi o alkohol jest dość duży wybór. Udało mi się nawet dostać szota o smaku soku z gumijagód. Nie należę do miłośników alkoholu, ale czasami lubię sobie po prostu wyjść z kumpelą na piwo i oderwać się od codziennych problemów. Wczoraj właśnie był jeden z tych wypadów.

I tutaj można by napisać całą rozprawę o tym, co alkohol robi z ludźmi. Kto nigdy nie był w klubie, ten nie zrozumie. Ja też dopiero wczoraj zrozumiałam ten inny wymiar rzeczywistości, bo muszę przyznać, że jeszcze nigdy nie wypiłam tyle, co wczoraj i jeszcze nigdy nie miałam aż takiej "fazy". O ile dotrzeć do tego klubu było prosto, to wyjść już niekoniecznie, zwłaszcza, gdy w przerwie od tańca musisz przytulać ścianę, żeby utrzymać się pewnie na nogach. No dobra, może trochę wyolbrzymiłam sprawę XD

Najlepsze w tym wszystkim jest jednak to, że w takich miejscach zupełnie nikt się tym nie przejmuje. Nawet jeśli po kilku piwach włączy ci się tryb filozofowania, bełkotania, śmiechów i chichów, nikt się nie będzie z ciebie śmiał, bo inni wcale nie mają lepiej. Wszyscy są zgodni co do tego, że jedyny cel to dobrze się bawić. I to jest w tym wszystkim najpiękniejsze. Czasami warto po prostu zapomnieć o wszystkim i cieszyć się chwilą. Przy dobrej muzyce i przede wszystkim głośnej oraz dobrym towarzystwie jest to o wiele prostsze. Jest to tylko jeden ze sposobów i może nie najlepszy, ale u mnie się sprawdza.

Na dzisiaj tyle, a teraz muszę pędzić i uczyć się do zerówek. Trzymajcie się i powodzenia na egzaminach.

Po wczorajszym stwierdzam, że czasami warto też być tym trzecim typem studenta przed egzaminem. A Wam który najlepiej odpowiada?

Jak przetrwać sesję i nie zwariować? - kilka dobrych rad

Nie wiem, jak u innych, ale ja już czuję sesję w powietrzu. Mój styczeń wygląda tak, że muszę siedzieć prawie cały czas z nosem w notatkach ku zdziwieniu współlokatorek, które już zaczynają mi współczuć. Nic dziwnego, w końcu to dwa ostanie tygodnie przed sesją. Jeszcze tylko trzy kolokwia w poniedziałek, test we wtorek, kolokwium w czwartek i test w piątek (brzmi świetnie prawda? xd), a potem tak długo wyczekiwana przez wszystkich sesja. I kiedy ona w końcu nadejdzie, możemy odetchnąć, że już koniec tego zakuwania. Ale póki co wrzucam Wam poradnik, który napisałam rok temu, może się przydać ;)

           Dla biednych studentów nadszedł gorący czas sesji. To czas, kiedy w Kortowie słyszy się tylko: "Od niedzieli nie robię nic innego, tylko siedzę w książkach i ryję", "Wszystko napisałeś?", "Jak ci idzie nauka?", "Chyba tego, kurwa, nie zdam" i wiele innych rzeczy, których dla własnego dobra lepiej nie słuchać :D

Nie wszyscy jednak przejmują się egzaminami. Dzisiaj o pierwszej w nocy, kiedy ja sobie smacznie spałam (z reguły śpię tak mocno, że trzeba nadludzkiego wysiłku, żeby mnie obudzić) moją współlokatorkę obudziły hałasy imprezy na naszym piętrze. Kto taki kozak, żeby robić imprezy podczas sesji, gdy inni chcą się uczyć/spać? Oczywiście Hiszpanie z Erasmusa, którzy nie raz już dali nam w kość. Miałam też przypadek kradzieży garnka. Na szczęście po tygodniu sprawca podrzucił go z powrotem do kuchni, zostawiając w zlewie do zmywania.

Ale wróćmy do tematu. Jak przetrwać sesję i nie zwariować? Jak uczyć się skutecznie? Ze swojej strony mogę Wam coś poradzić.

1. Nie odkładajcie wszystkiego na ostatnią chwilę. Mi bardzo pomogło to, że wcześniej się w miarę systematycznie uczyłam. Wtedy w sesji jest dość czasu, żeby powtórzyć i bez problemu zdać.

2.  Na początek rzeczy trudne, a potem te, z którymi łatwiej sobie poradzić. U mnie egzaminy były tak rozłożone, że na początku miałam ten trudniejszy, a po jego zaliczeniu reszta to już był pikuś. 

3. Uwaga na ściąganie. To zależy od prowadzącego. Słyszałam o przypadkach, że egzaminator wychodzi sobie w czasie trwania egzaminu — wtedy to hulaj dusza. Mi niestety trafił się taki, który nie dość, że sam cały czas chodził po sali i zaglądał ludziom w kartki, to jeszcze przyprowadził ze sobą towarzystwo do pomocy. Oczywiście nie obyło się bez straszenia, że rozmawiających wyrzuca z sali,  dla ściągających będą specjalne kary. Kiedy przechodził koło mnie wyjął mi z rąk długopis, obejrzał i oddał. Na szczęście nie miałam na nim ściągi, tylko kod paskowy, który trochę ją przypominał :)

4. Dajcie sobie czas na odpoczynek. Ważne jest, by umysł mógł się zregenerować. Nie można siedzieć i kuć od rana do nocy, albo i w nocy, jak niektórzy. Późnym wieczorem nasz mózg jest zmęczony i koncentracja jest niska, przez co nauka staje się mało efektywna. Konieczne są też przerwy w czasie nauki. najlepiej w rytmie: 40 minut intensywnej nauki i krótka przerwa. W tym czasie dobrze wyjść na spacer, obejrzeć coś posłuchać muzyki. 

5. Nie pozwólcie, żeby stres nad Wami zapanował. Żeby się uczyć skutecznie, konieczny jest spokój i pełna koncentracja. Dla rozluźnienia polecam muzykę relaksacyjną, Mi bardzo pomogła w uczeniu się do pierwszego egzaminu, co było koszmarem.

6. No i najważniejsze, to nie dać się stresowi na egzaminie ;) Pamiętajcie, nie musicie umieć wszystkiego. Dużo też zależy od szczęścia. Czasem nawet komuś, kto się nauczy wszystkiego co do joty, mogą się trafić trudne pytania. Grunt to pozytywne nastawienie no i oczywiście odpowiednia ilość snu przed egzaminem. Więc głowa do góry i połamania długopisów wszystkim studentom :)
          A na koniec klasyk, który lubię sobie obejrzeć dla pocieszenia - zawsze aktualny i zawsze śmieszy tak samo.

Trzymajcie się i nie dajcie się zwariować :)